فرابورس ایران یکی از بازارهای رسمی اوراق بهادار کشور است که تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار فعالیت میکند. این بازار با هدف تأمین مالی شرکتهای نوپا، کوچک و متوسط و همچنین ایجاد تنوع در ابزارهای مالی بازار سرمایه راهاندازی شده است.
فعالیت فرابورس در قالب بازارهای متنوعی انجام میشود که هر یک متناسب با سطح بلوغ شرکتها و نوع اوراق بهادار طراحی شدهاند.
فرابورس با تسهیل شرایط پذیرش و معاملات نسبت به بورس اوراق بهادار، این امکان را فراهم کرده است تا شرکتهایی که شرایط ورود به بورس را ندارند، بتوانند از طریق بازار سرمایه منابع مالی مورد نیاز خود را تأمین کنند.
بازار اول محل پذیرش شرکتهایی است که از نظر مالی و عملیاتی به سطح مناسبی از ثبات رسیدهاند و الزامات قانونی پذیرش را احراز کردهاند.
نمونهای از شرایط پذیرش:
بازار دوم برای شرکتهایی در نظر گرفته شده است که شرایط پذیرش سادهتری نسبت به بازار اول دارند و در مرحله رشد قرار دارند.
نمونهای از شرایط پذیرش:
بازار مشتقه فرابورس بستری برای انجام معاملات ابزارهای مالی مشتقه مبتنی بر دارایی پایه است که با هدف پوشش ریسک، مدیریت نوسانات و ایجاد امکان استراتژیهای متنوع سرمایهگذاری ایجاد شده است.
ویژگیها:
بازار نوآفرین با هدف حمایت از شرکتهای دانشبنیان، فناور و استارتاپی ایجاد شده است. این بازار امکان تأمین مالی شرکتهایی را فراهم میکند که دارای مدل کسبوکار نوآورانه و قابلیت رشد هستند، حتی اگر هنوز به سودآوری پایدار نرسیده باشند.
ویژگیها:
بازار عرضه بستری برای انجام معاملات اوراق بهاداری است که امکان یا شرایط پذیرش در سایر بازارها را ندارند.
ویژگیها و نمونه داراییهای قابل معامله:
بازار توافقی سهام بستری برای انجام معاملاتی است که بر اساس توافق مستقیم بین خریدار و فروشنده انجام میشود و معمولاً برای سهام با نقدشوندگی محدود یا شرایط خاص کاربرد دارد.
ویژگیها:
بازار پایه فرابورس بازاری است که شرکتهای حاضر در آن الزامات سادهتری نسبت به بازارهای دیگر دارند و سطح شفافیت اطلاعاتی در آن پایینتر است؛ به همین دلیل ریسک سرمایهگذاری در بازار پایه بالاتر از سایر بازارها محسوب میشود.
شرکتهای بازار پایه بر اساس وضعیت افشای اطلاعات، شرایط مالی و الزامات قانونی به سه تابلو تقسیم میشوند
شامل شرکتهایی با وضعیت افشای اطلاعات قابل قبولتر و ریسک کمتر نسبت به سایر تابلوهای بازار پایه.
شامل شرکتهایی با محدودیتهای اطلاعاتی، مالی یا حقوقی بیشتر و سطح ریسک بالاتر نسبت به تابلو زرد.
شامل شرکتهایی با مشکلات جدی مالی یا حقوقی مانند ورشکستگی یا انحلال و دارای بالاترین سطح ریسک.
